gökyüzünde yalnız uçuyorlar
o gri ve beyaz martılar
sakın! sanma,
bizim içi, bizimle kaldılar
o gri ve beyaz martılar
yuvaları sanki derin ve dar bir mezar
orada birbirine saklandı martılar
sakın! sanma
biz değildik onlar,
birbirilerine sokulan o gri ve beyaz martılar
tek damla hava kalmışçasına
boğuşup durduk nefes almak adına
ömrünün ecza dolabı gibi kullandığın
ellerim, dudaklarım geriye kaldılar
şimdi
çabuk yorulan gündüzleri, zinde uzun akşamlarıyla
başlayan sonhabar
bir de
o gri ve beyaz martılar
Muhammed Murat Köprülü
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Görüş, istek ve önerilerinizi bekliyorum.