Merhaba ve Elveda

başındayım
bitmek bilmeyen yazıların
karalanmış kelimeler
durmuyor aklımdaki halleriyle
üstünde beyaz kâğıdın
anladım,
beyaz kâğıdın gerçeğine
varamıyor aklım.

başındayım
kaç zamandır masanın
bir muvakkit bulsam
belki bilir, saatini değil
kendisini zamanın
böylece anlarım
nasıl bir andı ki onlar
gerçeği, hayal sanıp yaşadım

başındaydım
yazılar ve masanın
cin çıkardı sanki
kalemden
batırdıkça mürekkebine hayatın
dişileşirdi anlam
dişini geçirdiği her şeyde
düşerdi av gibi peşine
kendi yankısının.

Muhammed Murat KÖPRÜLÜ

Bazen insan kendini, yaşadığı ömre kıskaçla tutturulmuş gibi hisseder. Yaşamanın kusursuz taklididir bu, her şeyi ‘gibi yapmak’ bir bakıma. Bu blogun anlatıcısı da yazmıyor, yazsa bile beğenmiyor yazdığı şeyler. Cümleler arasında oklar çıkarılmış yahut bazı cümlelerin üstüne karalanmış kâğıda dökülüyor dökülmesine de hiçbiri kâğıdın üstünde değil. Velhasıl yazmıyorum artık, ne zaman yazarım ya da yazdıklarımı yayınlarım bilmiyorum. İleri bir tarihe kadar görüşemeyeceğiz. Sen her kimsen değerli okuyucu ayırdığın zaman için sağol.
Hadi eyvallah…

Muhammed Murat Köprülü